++ เรื่องเซงๆ ณ ช่วงเวลานี้ ++

กี๊ดดดดดดดดดดดๆๆๆ  พร้อมกระทืบเท้า 10 ที

 

ขอเปิดประเดิมด้วยการกี๊ด + นอนดิ้นๆๆ
(จิ้นเอาในได เหอๆ)

 

มาตอนอารมณ์มันปรี๊ดดดดดเลยเนี่ย 

 

มันเหลืออดแล้วจิงๆ  ทนมานานมากกกกก  มากจิงๆ

นี่พรากเวลา ที่ต้องทำ(ราย)งาน มาเขียนเลยน่ะ  ฮึยยยย

 

 

จากที่เคยบอกว่า ชีวิตประจำวันทั่วไปนิ่งมาก

ไม่ค่อยจะมีอะไร

 

จะมีบ้าง ก็เรื่องที่ทำงาน

 

ซึ่งเราก็รู้ว่าบางคน อาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องไม่ใหญ่

 

แต่สำหรับเรา เจอทุกวัน สัมผัสใกล้ชิดทุกวัน

 

 

มันรำคาญญญญญญญญญญญญญญ...................

ประสาทจะเสียแล้วเนี่ย!!

 

ฮือ

 

 

 

คืองี้  ในออฟฟิศเราเนี่ย

 

มีพี่คนนึง  ชอบเปิดเพลง

 

อ่ะ  แค่เปิดเพลง  ฟังดูมันก็ธรรมดา ชิมิ

 

 

ช่าย!!

เปิดเพลงมันก็ปกติอยู่หรอกน่ะ  ถ้าเปิดแล้วฟังคนเดียวอ่ะ

แต่นี่เล่นเปิด ดัง เผื่ออีก 3 คนที่เหลือด้วย

 

ครั้ง 2 ครั้งก็พอไหว  แต่นี่เล่นเปิดทุกวัน  ทั้งวัน

แล้วในลิสก็มีเพลงอยู่แค่ 7 - 8 เพลง

เพลงรุ่นไหน ไม่ต้องพูดถึง!!! 

เอือมมมมม

 

 

 

ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจ ว่า

จาฟังเพลง ทำไมไม่ใส่หูฟัง
หรือเปิดเบาๆ แบบที่ไม่รบกวนคนอื่น

เบาของพี่เค้า  จะรู้ได้ไงว่ามันเบาของคนอื่น

แล้วแต่ละคน มันก็ชอบแนวแพลงไม่เหมือนกัน

ทำไมพี่เค้าไม่คิดบ้าง

 

 

 

การต้องนั่งทำงาน พร้อมกับฟังเพลงดังๆ ซ้ำๆ เดิมๆ แล้วเป็นแนวเพลงที่ตัวเองไม่ชอบเนี่ย

มันแย่มากน่ะ!!! 

ทรมานจิงๆ

 

 

เราทำงานต้องแปลเมล โน้นนี้ บลาๆๆ

มันต้องใช้สมาธิ

ไม่อยากได้ยินเสียงรบกวนใดๆ

 

 

 

แถมร้ายไปกว่านั้น

บางที มีเปิดเพลงไว้ แล้วก็ไป
(ปกติที่ออฟฟิศ พี่ๆเค้าไม่ค่อยอยู่ออฟฟิศกัน ต้องไปตรวจงานลูกน้อง เดินเข้าๆออกออฟฟิศไม่เป็นเวลา)


เปิดไว้ทำ 5 อารายเนี่ยยยยย!!!

(เนี่ยตอนนี้ ก็ไม่อยู่  แล้วก็เปิดเพลงทิ้งไว้  -*- )

 

บางทีเหมือนกะพี่แก กะเวลาเอาไว้  เสมือนรู้!!!

 

พอเพลงจบ อีกไม่ถึง 5 นาที

พี่แกจะเดินหลับมาออฟฟิศ แล้วก็เปิดเพลงใหม่

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กี๊ดมากกกกกก

 

หลอนที่สุด

 

 

บางช่วงที่เรารู้ว่าพี่เค้าจาออกจากออฟฟิศไปนานๆ
เราแก้ปัญหา โดยการ เดินไปปิดเพลง

 

แต่มันก็จะมีหลายช่วงอีกนะแระ ที่เราไม่รู้ว่าพี่เค้าไปไหน ไปนานแค่ไหน
ทรมานใจ ทรมานหูมากกกก

 

 

 

หลายๆคนคงสงสัยว่า เรื่องแค่นี้ ทำไมไม่พูด ไม่บอก ไม่คุยกัน

 

ถ้าพี่แกปกติเหมือนคนอื่น เราก็คงพูดให้แซ่บไปแล้ววววว

แต่นี่มันไม่ช่ายไง
(ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดา คนธรรมดาทั่วไป เค้าต้องรู้มารยาทในทีทำงานดิ๊ จิงม่ะ?)

 

 

มันพูดไม่ได้  พูดไป หมายถึง อย่านั่งร่วมออฟฟิศกันเลยจาดีกว่า  :(

 

 

แล้วพี่คนเนี่ย  เป็นคนที่ พูดจา  กวนมาก
ในแผนก..ไม่ค่อยมีใครอยากจะพูดอะไรด้วย

เพราะพูดอะไรไป ก็จะไม่ค่อยมองว่าตัวเองผิด
มิหนำซ้ำ ยังจะพูดจา กวน คนอื่น กลับมาซะอีก

เป็นคนที่ไม่มีความเกรงใจคนรอบข้าง

 

สรุป คือ ไม่มองตัวเอง

 

ไม่ค่อยคิดว่าตัวเองผิดจิงๆ

 

 

ก่อนนี้ มีบ้างที่เราพยายามหาเพลง Retrospect มาเปิด

 

เปิดแม่_เพลงเดียว วนๆ ซ้ำๆ

แต่ก็คิดดูล่ะกัน ว่าต้องเปิดเดียวดังๆ ซ้ำในขณะที่เราเองก็ยังต้องทำงาน

 

เราจะต้องใช้ความอดทนมากขนาดไหน

 

 

แล้วช่วงเที่ยงที่เราออกไปกินข้าว

เราก็เปิดเพลงทิ้งไว้บ้าง
(พี่เค้าจากินข้าวก่อนเรา มาถึงอฟฟิศก่อนเรา)

 

เผื่อพี่เค้าจะรู้บ้าง ว่าการเปิดเพลงแบบนี้มันน่าเบื่อขนาดไหน

 

 

ปรากฏว่า 

 

พอเรากลับมาถึงออฟฟิศ  พี่แกปิดเพลงเราไปแล้วค่ะ
(เรารู้ เพราะพี่เค้าบอกว่า  พี่ปิดเพลงไปน่ะ)

 

 

 

กี๊ดดดดดดๆๆๆๆ

จุดนี้แระที่อยากจะกี๊ด ล้านรอบ

 

ไม่ช่ายกี๊ด เพราะพี่แกปิดเพลงน่ะ 

เพราะจุดประสงค์ คือเราก็อยากให้เค้ามาปิดเพลงน่ะแระ
เพราะนั้นหมายความว่า เค้าต้องรู้สึกรำคาญแร๊ะ ถึงได้เดินมาปิด
เราก็อยากให้คิดอยู่แล้วว่าคนอื่นเค้าก็รำคาญ เพลงของตัวเอง

 

 

แต่มันไม่ใช่แบบนั้นไง

พี่แกปิดเพลงของเรา แต่ก็ยังเปิดของตัวเองไว้เหมือนเดิม

 

ฮือออออออออ

 

 

สรุปคือ ไม่มีอะไรสะกิดต่อมความเกรงใจ เพื่อนมนุษย์รอบข้างในตัวพี่เค้าได้เลย

 

 

ณ จุดนี้ เราทำได้แค่  " ทำใจ "

แล้วก็แค่แอบเดินไปปิดเพลงในช่วงที่แน่ใจจิงๆว่าพี่เค้าไปนาน!!

 

ทำได้แค่นี้จิงๆ

 

 

ทุกๆวันนี้หนักใจสุดๆ ก็คือเรื่องนี้แระ

 

บางวันที่นอยด์มากๆ ก็ไม่อยากมาทำงานเลย

 

มันเบื่อ

 

 

นึกออกมั้ย?

 

ต้องมานั่งทำงานร่วมกันคนไม่มีมารยาท

ไม่นึกถึงคนอื่น

เห็นแก่ตัวอ่ะ

 

 

พี่เค้าโตแล้ว มีลูกแล้ว

 

แต่ไม่รู้กาลเทศะเลย

 

 

แต่ก็นี่แระน่ะ ที่ทำให้เห็นได้แล้วว่า

 

อายุ เป็นเพียงตัวเลขจิงๆ

อายุ มันไม่ได้เป็นตัววัดความน่าเคารพในตัวบุคคลนั้นๆเลย

ไม่ใช่ว่าอายุมากแล้วจะมีมารยาท  รู้จักกาลเทศะ

 

เรื่องแบบนี้มันต้องถูกสั่งสอน อบรมกันมา

 แล้วก็ต้องมีสามัญสำนึกได้ด้วยตัวเองด้วย

 

 

 

 

 

 

บางทีก็อยากจะถามคำแนะนำ

โดยที่ไม่ต้องการคำตอบจิงๆ

เฮ้ออออ

     Share

<< ++ แว๊บมาเวิ่นเว้อ หลังหยุดยาว ++++ เมื่อ Bluesnow เป็นนักศึกษา(อีกครั้ง) ++ >>

Posted on Thu 18 Apr 2013 16:29

 

 
  
 




พี่นิด


++ งานเลี้ยงงานแต่ง รร ซากุระหาดใหญ่ ++
++ สอบถามที่พักในโอซาก้า จี้ปุ่น ++
++ งานหมั้น + งานแต่ง ++
++ เตรียมงานแต่ง ++
++ คิดถึง ++
++ อัพเดท ++
++ เหมือนจาว่าง + หาเรื่องไปพักผ่อน ++
++ พักผ่อน Destination Patong จบ ++
++ พักผ่อน Destination Patong ++
++ MBA Bowling 55 ++
++ Hatyai 1 - 3 Aug 2012 ++
++ ทริปอุดร - เชียงคาน 11 - 13 กย ~ Part III ~
++ ทริปอุดร 11-13 กย 2555 ~ Part II ++
++ ทริปอุดร 11 - 13 กย 2555 ~ Part I ++
++ แว๊บมาหน่อยนึง ++
++ เยอะสิ่ง ++
++ ช่วยด้วยค๊าบ ++
++ มีเรื่องงงงงงงง ++
++ เมื่อ Bluesnow เป็นนักศึกษา(อีกครั้ง) ++
++ เรื่องเซงๆ ณ ช่วงเวลานี้ ++
++ แว๊บมาเวิ่นเว้อ หลังหยุดยาว ++
++ Bluesnow in Korea Day 5 / Back to Phuket ++
++Bluesnow in Korea Day 4 (ต่อ) ++
++ Bluesnow in Korea Day 4 ++
++ จากหน้าที่แล้ว ++
++ พวกกินปูนร้อนทอง ++
++ Bluesnow in Korea Day 3 :: เกาะนามิ ++
++ Bluesnow in Korea Day 2 ++
++ Bluesnow in Korea Day 1 (ต่อ) >> ตลาดนัมแดมุน - เมียงดง ++
++ Bluesnow in Korea Day 1 เที่ยวเอง ไรเอง หลงเองจ้า ++
++ เกาะพีพี + เกาะไข่(อีกแว้ว) ++
++ เพื่อนเพียว พริก เปรี้ยว มาหา + งานแต่งอู๊ด ผึ้ง ++
++ ปุ๊กกะล็อต เพื่อนสมัยมัธยม + พี่ๆจากอุดรมาเท่วหา ++
++ งานบวชฝาแฝด ++
++ คิดถึงไดอารี่ ++
++ Our wedding ceremony @ Phuket ++
++ แวะมาบ่น + มีเรื่องขอช่วย ++
++ ขอพักสมอง(หนีไปอุดร)หน่อยยยยย ++
++ ไปกรุงเทพ+วัดเล่งเน่ยยี่+วัดอัมพวัน+ตลาดน้ำอโยธยา+เจอพี่จัมพ์+ใหม่ ไดคลับ ++



Comments

คนแบบนี้โคดน่ารำคาญ!!!!
พูดตรงๆไปเล้ยยย...ป้าคะ อ้อมร้องได้แล้ว เปลี่ยนแนวมั่งเหอะ!!!
P'Mink   
Fri 19 Apr 2013 10:52 [1]




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn