++ จากหน้าที่แล้ว ++

จิงๆวันนี้ กะจะอัพไดเกาหลีต่อ
เพราะทำรูปเสร็จล่ะ

แต่เข้ามาเห็นว่าหน้าที่แล้ว  โพสบ่นๆไปหรอเนี่ย

ม่ะกี้กลับไปนั่งย้อนอ่านไดหน้าที่แล้ว ก็ขำดี
อารมณ์มันไม่เหมือนวันนั้นเรยไง

ตั้งแต่วันที่โพส ความรู้สึกมันหายไปแล้วไง

ลืม!!!   อิอิ

 จากหน้าที่แล้ว

 

 

งั้นขอเขียนสิ่งอีกนิด  จากเรื่องเล็กๆแค่เนี๊ยะด้วยดีกว่า

 ระหว่างลุ้น ผว กทม 

 

 

 

 


วันนั้น  เขียนไปแล้วก็ถือว่าได้ระบายไปล่ะ  จบแล้ว!!
เป็นความรู้สึก ณ เวลานั้น ตอนนั้น

ถ้ามาถามความรู้สึกตอนนี้ ว่ายังจะเขียนมั้ย
ก็ตอบได้เลยว่าไม่ 
(มันไม่เดือดเหมือนตอนนั้นแว้วอะ -*-)

เพราะจิงๆเรื่องมันเป็นเศษขี้เล็บของชีวิตมาก

 

อารมณ์ ความรู้สึก ห้วงความคิด ของมนุษย์บางช่วง บางเวลา ก็น่ากลัวเน๊อะ
เป็นอะไรที่ต้องไตร่ตรองดีๆ ต้องระมัดระวังกับมันมาก!!

 

วันนั้น  เราเลือกที่จะเขียนไว้ในไดอารี

(ทั้งที่จิงๆ เขียนในเฟสก็ได้ รึ  ไม่ต้องเขียนอะไรเลยก็ได้)

เพราะอยากระบาย 
คงหมั่นไส้ กะพฤติกรรมแบบนั้น บอกไม่ถูก

แต่ก็คิดว่า ถ้าเขียนในเฟส

1.เรื่องมันก็คงจาไม่จบ เพราะมั่นใจว่า อิคนๆนั้นที่เราหมายถึง เค้าคงร้อนตัว รู้ตัว
แล้วคงป่าวประกาศ  ดราม่ากะใครต่อใคร  ต่อไปอีกแน่ๆ  มันคงไม่จบ!!
2.คงมีเพื่อนในเฟสสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้น กะใคร ยังไง 
ขี้เกียจเล่า ขี้เกียจตอบ
เพราะมันเปนเรื่องเล็ก ไม่ช่ายเรื่องใหญ่  มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องเล่าต่อ  
หรืออยากเล่าให้คนอื่นฟังอะไรขนาดนั้น
ไม่ใช่สาระในชีวิต 
หรือต้องให้ความสำคัญ ถึงกะต้องเอาไปคุยกะใคร
(เลยมาโพส ในที่ที่มีคนรู้จักตัวตนเราจิงๆ น้อย ในนี้ดีกว่า)

 สำคัญอีกอย่างคือ พูดฝ่ายเดียว มันไม่แฟร์ 
เล่าไรไปมาก เด้วมีคนอคติ เด้วมีคนประติดปะต่อเรื่องไปเอง
คิดเอง เด้วมีคนตามเรื่อง  เยอะแยะ บลาๆๆๆ
กับสิ่งเล็กๆที่เราบ่น

เพราะฉะนั้น เขียนในนี้  ดีสุด เหมาะสุด 

เรื่องคงไม่ใหญ่ออกไป
ไม่มีครายรู้ และคงไม่มีครายถาม ว่า เราหมายถึงใคร?
ไม่ต้องเล่าใคร ไม่ต้องตอบคำถามใคร

เท่ากับเรา ก็ไม่ได้พูด(กะใคร)ฝ่ายเดียว
แต่เป็นแค่การบ่นๆ ความคิดของเราคนเดียว

 

และอีกอย่างคือ ในไดอารี่ ก็มีแต่เพื่อนที่คุยๆกันในไดอารี่ ไม่ได้มีคนรู้จักเยอะ
มีเพื่อนๆ ในชีวิตจิงเราน้อยมาก
หรือแทบไม่มีเลย
หรือจะมีก็แค่พี่ๆน้องๆ ที่เคยเจอกัน เคยทักกันอยู่  แต่ไม่เยอะ  ก็เท่านั้น
(เพราะอย่างที่บอกตอนแรก ตั้งใจจะเขียนได เพื่อบันทึกเรื่องกิน เรื่องเท่วของตัวเองก็เท่านั้น)



ถึงจะมีคนอื่น ที่เราไม่รู้จัก และไม่รู้จักเรา  บังเอิญเข้ามา
เค้าก็คงไม่รู้ว่าเรา...ว่าใคร   หมายถึงใคร และก็คงไม่มีใคร คิดจะถาม
(เราเชื่อว่าโดยธรรมชาติของมนุษย์ปกติ  จะไม่ค่อย ส เรื่องชาวบ้านที่เราไม่รู้จักมาก)

เท่ากับเขียนในนี้ ตัดปัญหาหลายอย่าง  แล้วเราก็ยังได้บ่นด้วย อิอิ

 

เขียนในนี้  ยังไงๆ  มันคงจาเป็นอะไรที่เล็กกว่าเฟสแน่ๆ

 

นิสัยเราเอง ก็ไม่เคยตัดสินใคร จากตัวอักษรแค่หน้าเดียว
เลยคิดว่าไม่มีไรน่ากลัว เพราะคนอื่นๆที่แค่เพียงผ่านเข้ามา
ก็คงไม่ตัดสินเรา จากการอ่านแค่หน้าที่แล้วเช่นกัน

เพราะฉะนั้น ......   การแปะบ่นๆๆๆในนี้คงดีสุดล่ะ

^_^

 

"  ที่ที่เหมือนจะpublicที่สุด แต่ในเรื่องบางเรื่อง มันก็เป็นที่ที่เหมาะสมที่สุด  "

นี่คงเป็นอีกหนึ่งข้อดีของไดอารี่ออนไลน์ ในความคิดเรา

 

สุดท้ายก็ดีใจน่ะ ที่ถึงอารมณ์จะเดือดยังไง
ก็ยังมีสติ เลือกที่จะระบายในนี้ 

มีคนเคยบอกเราว่า เวลาที่เราเซงใคร รึเจอใครทำอะไรไม่ถูกใจ
ให้ใช้วิธีการเขียนลงในกระดาษ  อยากเขียนอะไรก็เขียนไป

อย่างน้อย คนที่เราพูดถึง มันจาไม่รู้
และเรื่องราว มันก็จะได้จบ ไม่ได้ยาวไปใหญ่  แล้วก็ไม่ต้องทะเลาะกะใครด้วย
(ในวันนั้น เราก็เลือกที่จะเขียน จะต่างก็ตรงที่เราเขียนลงไดอารี่ออนไลน์ ไม่ใช่กระดาษ ^^")


เพราะเด้วเวลาผ่านไป เราจะไม่ได้รู้สึกมากขนาดนั้น

ซึ่งมาวันนี้ กี่วันแล้วก็ไม่รู้ มันก็เป็นแบบนั้นจิงๆ 

ตั้งแต่วันนั้นที่บ่นๆไป
ก็ลืมไปเลยจิงๆ  ทิ้งไว้ในนี้เลย  อิอิ

 

นี่ถ้าไม่เขียนไว้ ก็คงลืม  555

และอีกอย่างคือ ถ้าถามว่าทุกวันนี้อิคนๆนั้น(ที่คิดไปเองว่าเราชมมัน) มันจารู้มั้ย??

  มันก็คงยังไม่รู้

และณ เวลานี้ เราก็ไม่ได้อยากให้มันรู้แร๊ะ

จะไปอยากให้มันรู้ทำไม ว่าเราว่าอะไรมัน  เด้วมันรู้ตัว
เลิกทำตัวแบบนั้น   กลายเป็นคนรู้จักตัวเองขึ้นมา จะทำไง  5555

^^

 

 


 

++ ใครๆในไดอารี่จะรู้จักเราดี ไปมากกว่าคนรู้จัก ที่อยู่ใกล้ตัวจิงๆของเราได้ยังไง  ^_^

++ ไม่ค่อยบ่นอะไร ในไดมานานแค่ไหนล่ะเนี่ย

++ โดยธรรมชาติของมนุษย์ปกติ  จะไม่ค่อย ส เรื่องชาวบ้านที่เราไม่รู้จักมาก   จิงมั้ยอ่ะ?? 

++ ตัดสินใจใครแค่ตัวอักษรหน้าเดียว ข้างเดียว ฝ่ายเดียว???   คงม้ายยยม้างงง  คนสมัยนี้ ฉลาดเยอะ!!

++ เพิ่งสังเกตุ  ว่าพี่เราเซนต์ app ในวันที่บ่นไปพอดี   ถ้าบ่นแล้วตัวเลขปิด จางามขนาดนี้  รู้งี้บ่นทุกวันเรยก็ดี  555   อย่างน้อยก็ไปเท่วอย่างสบายใจขึ้นมาหน่อย  มีงาน(ใหญ่)ส่ง  หุหุ

++ ฉ๊านรักอาชีพ(ขายประกัน)ของฉ๊านนนน  โฮ่ๆๆ  ^^

++ ใช้เวลาเขียนไดหน้านี้ เกือบชั่วโมงเรยหรอฟ่ะ  -*-

     Share

<< ++ พวกกินปูนร้อนทอง ++++ Bluesnow in Korea Day 4 ++ >>

Posted on Sun 3 Mar 2013 18:54

 

 
  
 




พี่นิด


++ อัพเดท ++
++ เหมือนจาว่าง + หาเรื่องไปพักผ่อน ++
++ พักผ่อน Destination Patong จบ ++
++ พักผ่อน Destination Patong ++
++ MBA Bowling 55 ++
++ Hatyai 1 - 3 Aug 2012 ++
++ ทริปอุดร - เชียงคาน 11 - 13 กย ~ Part III ~
++ ทริปอุดร 11-13 กย 2555 ~ Part II ++
++ ทริปอุดร 11 - 13 กย 2555 ~ Part I ++
++ แว๊บมาหน่อยนึง ++
++ เยอะสิ่ง ++
++ ช่วยด้วยค๊าบ ++
++ มีเรื่องงงงงงงง ++
++ เมื่อ Bluesnow เป็นนักศึกษา(อีกครั้ง) ++
++ เรื่องเซงๆ ณ ช่วงเวลานี้ ++
++ แว๊บมาเวิ่นเว้อ หลังหยุดยาว ++
++ Bluesnow in Korea Day 5 / Back to Phuket ++
++Bluesnow in Korea Day 4 (ต่อ) ++
++ Bluesnow in Korea Day 4 ++
++ จากหน้าที่แล้ว ++
++ พวกกินปูนร้อนทอง ++
++ Bluesnow in Korea Day 3 :: เกาะนามิ ++
++ Bluesnow in Korea Day 2 ++
++ Bluesnow in Korea Day 1 (ต่อ) >> ตลาดนัมแดมุน - เมียงดง ++
++ Bluesnow in Korea Day 1 เที่ยวเอง ไรเอง หลงเองจ้า ++
++ เกาะพีพี + เกาะไข่(อีกแว้ว) ++
++ เพื่อนเพียว พริก เปรี้ยว มาหา + งานแต่งอู๊ด ผึ้ง ++
++ ปุ๊กกะล็อต เพื่อนสมัยมัธยม + พี่ๆจากอุดรมาเท่วหา ++
++ งานบวชฝาแฝด ++
++ คิดถึงไดอารี่ ++
++ Our wedding ceremony @ Phuket ++
++ แวะมาบ่น + มีเรื่องขอช่วย ++
++ ขอพักสมอง(หนีไปอุดร)หน่อยยยยย ++
++ ไปกรุงเทพ+วัดเล่งเน่ยยี่+วัดอัมพวัน+ตลาดน้ำอโยธยา+เจอพี่จัมพ์+ใหม่ ไดคลับ ++
+ เจอพี่จา Chocochub ไดคลับ +
++ เดือนมกรา 555 ++
++ คิดถึง ++
ปีใหม่ + งานแต่งอ้วนอ๋อง
++ คิดถึ๊ง คิดถึง ++



Comments




Post Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 






bestview in 1024*768
The best template from http://www.oblog.cn